Ghana: vier jaar geleden

Gisteren waren de koningsspelen en dat deed me denken aan vier jaar geleden. Ik zat toen in Ghana en organiseerde samen met een aantal andere meiden onze eigen (toen nog) koninginnenspelen in Kumasi's Children's Home. Ik deed zelf vrijwilligerswerk in een ziekenhuis, maar had op deze dag vrij en ben met de vrijwilligers die ik had leren kennen mee gegaan naar het weeshuis om daar de kinderen een bijzondere, onvergetelijke dag te geven.

What I've learned from ...

... Expeditie Robinson (in vergelijking met Ghana)

Nee, ik heb er nooit aan mee gedaan. Ja, ik zou het wel heel graag willen. Ik kijk (bijna) elke week het programma en droom weg bij de uitdagingen die de deelnemers aangaan. Back to basic. Samen, maar ook alleen, want Expeditie Robinson is immers ook een wedstrijd die je zelf moet overleven. Je krijgt veel minder voeding binnen dan we normaal gewend zijn. Je moet proeven doen die fysiek heel zwaar lijken. Mentaal is het niet altijd een pretje, aangezien het een wedstrijd is en er over en weer allerlei tactieken spelen. En emotioneel wordt je op de proef gesteld, omdat je in/met een totaal andere leefomgeving, -sfeer, -mogelijkheden terecht komt, zonder Friends & Family. Deze "kennis" heb ik natuurlijk alleen maar van tv, dus of het daadwerkelijk zo (mooi en) "zwaar"  is, weet ik niet. Maar de fysieke, mentale en emotionele uitdaging herken ik ergens wel in mijn maanden in Ghana...

What I've learned from ...

... Ghana.

Zoals ik al eens eerder schreef, in 2010 heb ik drie maanden vrijwilligerswerk in Ghana gedaan. In de voorbereiding las ik boeken, keek ik plaatjes en droomde ik weg bij de gedachten mezelf in te kunnen zetten om een heel klein steentje bij te dragen aan het verbeteren van de wereld. Natuurlijk niet heel realistisch, maar de gedachte alleen al was geweldig!

Ondanks dat ik vele boeken had gelezen, vele sites had bestudeerd en veel, heel veel plaatjes had bekeken, had ik geen idee wat me te wachten stond als ik in m'n up het vliegtuig uit zou stappen. Ik werd verwelkomd door een warm deken (temperatuur); Lovin it! Koud zou ik het niet krijgen komende maanden! Vervolgens werd ik naar mijn Hotel (jawel!) gereden waar ik de eerste week verbleef. Ik kreeg een "Introduction" in cultuur, koken, taal & hotspots in Accra (hoofdstad) om vervolgens enigszins voorbereid een week later de reis naar mijn hostfamily voort te zetten. Ik zeg enigszins voorbereid, want écht voorbereid bleek ik niet te zijn. Ondanks mijn voorbereiding thuis en de Introduction-week in Accra, had ik alles behalve een realistisch idee wat me écht te wachten zou staan.